TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 11 Kwietnia 2021, 17:25
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

U Apostoła Narodów

U Apostoła Narodów

Wydarzenia z życia św. Pawła z Tarsu przybliżają witraże znajdujące się w ostrowskiej świątyni. To jedyny kościół w naszej diecezji mający za patrona Apostoła Narodów, inne parafie do swojego wezwania dołączyły jeszcze św. Piotra.

Kościół położony jest na skrzyżowaniu ulic Paderewskiego i Śmigielskiego. Początki parafii, do której należy, nie były łatwe. Władze komunistyczne PRL dwukrotnie odmawiały zgody na powstanie świątyni, a przecież była niezbędna, do parafii farnej (obecnie konkatedralnej) należało wtedy 35 tysięcy wiernych. Ostatecznie władze zgodziły się, by pod świątynię przeznaczyć teren na ówczesnym Osiedlu Manifestu Lipcowego.

Ośrodek duszpasterski, potem parafia
Najpierw grunt, na którym miał powstać kościół, wykupiła parafia pw. św. Stanisława, BiM. Potem projekt nowej świątyni i obiektów jej towarzyszących podjął się przygotować w listopadzie 1981 roku architekt inż. Jan Kopydłowski z Poznania. Do współpracy zgłosił się pochodzący z Ostrowa salezjanin i inżynier ks. Henryk Frydryszak.
Budowę postanowiono rozpocząć od wznoszenia Domu katechetycznego, w którym miały mieścić się kaplica, mieszkanie dla proboszcza, biuro parafialne i salki katechetyczne. „Udział mieszkańców parafii farnej w dziele organizowania i budowania nowej parafii, a także mieszkańców osiedla Manifestu Lipcowego i osób z innych parafii wyrażał się w trzech dziedzinach: w modlitwie, ofiarach pieniężnych oraz pracy fizycznej na placu budowy” - wspominał ówczesny proboszcz fary ks. prałat Alfred Mąka w książce „Ks. Czesław Majorek - nasz duszpasterz” o pierwszym proboszczu parafii św. Pawła. Przy okazji dodam, że kolejnym został ks. kanonik Marian Niemier. A od 2015 roku proboszczem parafii jest ks. kanonik Jacek Kita.
Dom katechetyczny wybudowała firma Tadeusza Urbana z Ostrowa. Prace rozpoczęto w maju 1983 roku, a w sierpniu następnego roku budynek już czekał na przyszłego pierwszego proboszcza. Na placu budowy powitali go inż. Bolesław Długaszewski i inż. Mariusz Kubiak. Uroczystość poświęcenia domu katechetycznego z kaplicą odbyła się 22 grudnia 1984 roku i przewodniczył jej ks. abp Jerzy Stroba. Jednocześnie Ordynariusz poznański – Ostrów należał wtedy do archidiecezji poznańskiej, erygował ośrodek duszpasterski pw. św. Pawła, apostoła, a jego rektorem ustanowił ks. Majorka. Na mocy dekretu Ks. Arcybiskupa 1 czerwca 1998 roku ostrowski ośrodek duszpasterski został pełnoprawną parafią.

Nowa świątynia
W maju 1986 roku nadszedł czas na budowę nowej świątyni. Kościół mogący pomieść około 3000 osób, został zaprojektowany na planie krzyża, który stanowił podstawowy element nośny nawy głównej. Całość zaprojektowano w konstrukcji murowo – żelbetonowej. Główna część konstrukcji miała być żelbetonowa, monolityczna i tworzyć zespól dwóch podwójnych ram wzajemnie się przecinających w centralnym punkcie świątyni. Dach głównej części został uformowany z przecięcia dwóch dachów dwuspadowych na rzucie kwadratu i wykonany również w żelbecie monolitycznym. Na wzmiankowanych ramach wewnętrznych i na zewnętrznych murach, zamocowane zostały balkony. Do budynku właściwego kościoła dołożono też boczny murowany blok na zakrystię i kaplicę. W budującą się świątynię 29 października 1989 roku ks. abp Stroba dokonał wmurowania kamienia węgielnego, który został wyjęty z bazyliki archikatedralnej w Poznaniu. Kamień został poświęcony 20 czerwca 1983 roku na Łęgach Dębińskich w Poznaniu przez Jana Pawła II.
Pierwszym nabożeństwem odprawionym w będącej w stanie surowym świątyni była Pasterka w 1995 roku. Ostatni czerwca tego samego roku był szczególnym dniem dla parafian św. Pawła. Tego dnia ówczesny biskup kaliski ks. bp Stanisław Napierała dokonał poświęcenia kościoła i trzech dzwonów wykonanych w Zakładzie ludwisarskim Saturnina Skubiszyńskiego w Poznaniu i noszących imiona: św. Paweł, apostoł, św. Stanisław, biskup i św. Piotr, apostoł. Prawie cztery lata później, 24 września 2000 roku Ordynariusz konsekrował świątynię.

Witrażowa historia św. Pawła
Teraz wejdziemy do wnętrza kościoła przez główne wejście. Znajduje się w nim dookolna empora, której filary dzielą świątynię jakby na trzy nawy. Na niej umieszczono stacje Drogi krzyżowej, wykonane metodą sgraffito i zaprojektowane przez Annę Gołębniak z Poznania. Technika ta polega na częściowym zdrapywaniu warstw tynku. Teraz podniesiemy głowę do góry, zobaczymy szczególny sufit. Jak wygląda przedstawia zdjęcie zamieszczone obok.
Natomiast w prezbiterium ukaże się naszym oczom granitowy ołtarz główny, wykonany w Bielawie w 1995 roku. Umieszczono na nim kłosy zbóż, ryby i winne grona nawiązujące do symboliki eucharystycznej. To dzieło ostrowskiego plastyka Ryszarda Przybylskiego. Ten sam artysta wykonał również ołtarze boczne: Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Miłosierdzia Bożego i św. Floriana oraz ambonę, o których za chwilę. My pozostaniemy jeszcze w prezbiterium.
W jego centralnej części nad tabernakulum na krzyżu umieszczono figurę Chrystusa Króla, który odrywa ręce od krzyża i podnosi do góry. Powyżej zstępuje Duch Święty w postaci gołębicy. Figurę Jezusa wyrzeźbił z drewna lipowego w 1997 roku artysta Krzysztof Śliwka z Rymanowej Zdroju. On jest także autorem medalionów z drewna lipowego wiszących po prawej i lewej stronie Chrystusa. Przypominają nam o świętych: biskupach Wojciechu, Stanisławie, apostołach Piotrze i oczywiście Pawle. Natomiast na ambonie, wraz z księgą Pisma Świętego i literami greckimi Alfa i Omega, umieszczono miecz, to nawiązanie do słów św. Pawła z Listu do Hebrajczyków: „Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca”.
Patrona świątyni i jego historię odnajdziemy również na witrażach wykonanych w pracowni Adama Gołembowskiego w Poznaniu. Pierwszy z nich, znajdujący się nad ołtarzem Miłosierdzia Bożego przedstawia św. Pawła jako Szawła, który był świadkiem kamienowania męczennika św. Szczepana. Następny witraż od strony prezbiterium, ukazuje scenę nawrócenia Szawła pod Damaszkiem, to tam ukazał się mu Jezus. Na trzecim nad wejściem bocznym zobaczymy ucieczkę św. Pawła z Damaszku. O tym przeczytamy w Dziejach Apostolskich: „A Szaweł występował coraz odważniej, dowodząc, że Ten jest Mesjaszem, i szerzył zamieszanie wśród Żydów mieszkających w Damaszku. Po upływie dłuższego czasu Żydzi postanowili go zgładzić. Szaweł dowiedział się o ich zamiarach. A strzegli bram we dnie i w nocy, aby go zgładzić. Uczniowie więc spuścili go nocą w koszu na sznurze przez mur i wyprawili”. Na ostatnim witrażu nad wejściem głównym artysta umieścił scenę męczeńskiej śmierci św. Pawła, który został ścięty mieczem. Taki rodzaj egzekucji przysługiwał mu ze względu na rzymskie obywatelstwo.

W kaplicy św. Katarzyny
Teraz przyjrzyjmy się ołtarzom bocznym i kaplicy. Pierwszy ołtarz boczny poświęcony został Matce Bożej Nieustającej Pomocy, której obraz został wykonany w Toruniu. Wizerunek znajduje się w parafii św. Pawła od początku jej istnienia. W ołtarzu z metaloplastyki znalazły swoje miejsce również wota ofiarowane w podzięce Maryi. Tuż obok tego ołtarza umieszczono chrzcielnicę i paschał. Natomiast obraz z drugiego ołtarza bocznego, czyli Miłosierdzia Bożego, namalowany został przez siostrę Juliuszę z Wrocławia. Znajdujące się naprzeciwko niego małe ołtarze poświęcono św. Florianowi i św. Antoniemu, który jest autorstwa Franciszka Przybylskiego. Po prawej stronie prezbiterium umiejscowiono 35 – głosowe ograny piszczałkowe wykonane przez firmę organmistrzowską Jana Drozdowicza z Poznania. Na uwagę zasługują również konfesjonały z drewna dębowego wykonane przez stolarza Grzegorza Zybałę według projektu Ryszarda Przybylskiego i ks. proboszcza Majorka.
Idąc dalej obok ołtarza Miłosierdzia Bożego wejdziemy do kaplicy św. Katarzyny, w której wystawiony jest Najświętszy Sakrament. W jej ołtarzu znajdziemy obraz Matki Bożej Częstochowskiej, a obok niego figurę wspomnianej przed chwilą świętej. Dlaczego trafiła do ostrowskiego kościoła? Św. Katarzyna ze Sieny, dziewica i doktor Kościoła zauważana jest często jako patronka Europy, ale patronuje również kolejarzom i strażakom, których duszpasterzem był ks. prałat Majorek. Na ścianach kaplicy umieszczono również wizerunek św. Jana Pawła II i tablicę poświęconą pierwszemu proboszczowi. Natomiast w ołtarzu z obrazem Pani Jasnogórskiej spotkamy jeszcze innych świętych w znaku relikwii. To św. Jan Paweł II, św. Franciszek Stryjas i św. Charbel.
Na koniec dodam, że w ostatnich latach dokonano generalnej renowacji i odnowienia wnętrza kościoła oraz zagospodarowano przykościelny teren z zielenią i miejscami parkingowymi dla parafian. Po latach odnowiono dzwony, które miały tymczasowe miejsce, oraz znaleziono dla nich właściwe miejsce na terenie przykościelnym. Obecnie dzwonnica oddziela jego część procesyjną od części rekreacyjno – parkingowej. Niedawno ustawiono tam też pomnik św. Jana Pawła II.

Tekst i zdjęcia Renata Jurowicz

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!