Słowo Boże

Jr 20, 10–13 | Ps 69 | Rz 5, 12–15 | Mt 10, 26–33. Rzekł Jeremiasz: «Słyszałem oszczerstwo wielu: „Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego!” 

1 Krl 21, 1b-16 | Ps 5 | Mt 5, 38-42. Jezus nie znosi Prawa – On je pogłębia. Prowadzi nas od litery do ducha, od zewnętrznego przestrzegania do wewnętrznej przemiany serca. 

Wj 19, 1–6a | Ps 100 | Rz 5, 6–1 | Mt 9, 36–10, 8. Czerwcowa tradycja nabożeństw ku czci Najświętszego Serca Jezusa zwraca szczególną uwagę na fakt, że „Bóg ma Serce” – i to takie Serce, które zdaje się pękać na widok ludzkiej biedy.  

2 Krl 17, 5-8.13-15a.18 | Ps 60 | Mt 7, 1-5. Warto zauważyć, że Jezus nie mówi: nie patrz na brata. Mówi: najpierw przejrzyj sam. Nie chodzi o rezygnację z rozeznania czy z upominania. 

Krl 17, 1-6 | Ps 121 | Mt 5, 1-12 Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie».

Oz 6, 3–6 | Ps 50 | Rz 4, 18–25 | Mt 9, 9–13 Dzisiejsza Ewangelia może wydawać się nie o nas. Dlaczego nie ma takiego słowa, w którym Jezus zasiada do stołu z porządnymi i świętymi ludźmi? Nawet podczas Ostatniej Wieczerzy ta grupa nie była idealna. 

2 P 1, 1-7 | Ps 91 | Mk 12, 1-12 Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach.

Wj 34, 4b–6.8–9 | Ps: Dn 3 | 2 Kor 13, 11–13 | J 3, 16–18 Bóg, który JEST Miłością, naprawdę niestrudzenie szuka grzesznika i nieustannie daje dowody decyzji zbawienia swoich stworzeń. 

Rdz 3, 9-15.20 | Ps 87 | Dz 1, 12-14 | J 2, 1-11. To słowa Pana Jezusa wypowiedziane na krzyżu i skierowane do Jana, apostoła i ewangelisty. Słowa te przyjmujemy, jako rozszerzenie macierzyństwa Maryi na nas wszystkich. 

Dz 2, 1–11; Ps 104 | 1 Kor 12, 3b–7.12–13 | J 20, 19–23. Jezus staje po środku lęków i obaw. Apostołowie ukryli się w Wieczerniku. 

Dz 19, 1-8 | Ps 68 | J 16, 29-33. Pan Jezus dodaje nam otuchy i ukazuje siebie, jako Zwycięzcę. 

 Dz 1, 1-11  | Ps 47  | Ef 1, 17-23 | Mt 28, 16-20. Bóg nie pozwoli, byśmy samotnie szukali miłości i szczęścia, które staje się wiecznością – On wciąż będzie wychodził naprzeciw z łaską i miłosierdziem.

Dz 16, 11-15; Ps 149; J 15, 26-16,4a Jeżeli uważacie mnie za wierną Panu, przyjdźcie do mego domu i zamieszkajcie w nim.

Dz 14, 5-18 | Ps 115 | J 14, 21-26 Słowa Jezusa przypominają, że miłość do Boga nie kończy się na uczuciach. Prawdziwa miłość wyraża się w codziennym życiu, w wierności Jego nauce, w posłuszeństwie sumieniu, w dobroci, przebaczeniu i prawdzie.

Dz 8, 5–8.14–17 | Ps 66 | 1 P 3, 15–18 | J 14, 15–21 Bóg nie śpi, tylko działa i za darmo chce nam dać upragnioną wolność i prawdziwe życie.

Dz 6, 1-7 | Ps 33 | 1 P 2, 4-9 | J 14, 1-12  Otwierając oczy na obecność Pana nie da się ich równocześnie zamknąć na spragnionych Bożej miłości i dobrej nowiny o zaproszeniu do wzięcia darmowej łaski zbawieni

Dz 11, 1-18 Ps 42 | J 10, 1-10. Jezus mówi do nas: Ja jestem dobrym pasterzem. 

Dz 6, 8-15 | Ps 119 | J 6, 22-29. Rozmnożenie chleba zadziwiło tłum. Następnego dnia ludzie przyszli nad jezioro i nie wiedzieli, że Jezus cudownie przeszedł przez jezioro na drugi brzeg. 

Dz 2, 14.22b–32 | Ps 16 | 1 P 1, 17–21 | Łk 24, 13–35. Jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć…

Dz 4, 23-31 | Ps 2 | J 3, 1-8 Nikodem przyszedł nocą. Być może ze wstydu, być może z lęku, a być może dlatego, że noc sprzyja pytaniom, których za dnia nie odważamy się zadać.