TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 19 Stycznia 2020, 21:22
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Zawsze z Maryją, czyli o Apostolacie Cudownego Medalika

Zawsze z Maryją, czyli o Apostolacie Cudownego Medalika 

Droga Apostolatu Cudownego Medalika jest drogą maryjnego apostolstwa. Pozostaje on otwarty dla tych, którzy pragną kroczyć za Maryją w służbie Bogu i bliźnim, zwłaszcza najbardziej potrzebującym.

Początki kultu Cudownego Medalika sięgają 1830 roku, kiedy to św. Katarzynie Labouré objawiła się w paryskiej kaplicy przy ulicy du Bac Matka Boża. Cudowny Medalik stał się świadkiem rozlicznych nawróceń i uzdrowień, zgodnie z tym, co owej siostrze zakonnej obiecała Maryja: „Osoby, które będą go z ufnością nosiły, zwłaszcza na szyi, otrzymają wiele łask”.

„Mistyczne” początki
Do ks. Jeana Marie Aladela, spowiednika św. Katarzyny Labouré, Maryja skierowała, posługując się ową siostrą, jeszcze jedną prośbę: „Najświętsza Dziewica chce, abyś założył Stowarzyszenie Dzieci Maryi, któremu przez Jej pośrednictwo będą udzielane liczne łaski”. Pierwsze stowarzyszenie, grupujące wpierw dziewczęta, założono 8 września 1837 roku w parafii pw. św. Pierre du Gros Caillou w Paryżu. Potem w Kościele pojawiło się przeznaczone dla wszystkich Stowarzyszenie Cudownego Medalika Niepokalanego Poczęcia NMP, które papież Pius X zatwierdził 8 czerwca 1905 roku. Najważniejszym celem stowarzyszenia stało się szerzenie kultu Maryi Niepokalanej za pośrednictwem Cudownego Medalika. Obecnie Apostolat Maryjny istnieje na wszystkich kontynentach.

W kraju Czarnej Madonny
W Polsce Stowarzyszenie Cudownego Medalika w Polsce zainicjował ks. Franciszek Domaradzki ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo: na początku XX wieku w Galicji. Po drugiej wojnie światowej zostało rozwiązane przez władze komunistyczne. Dopiero w 1980 roku, w związku ze 150. rocznicą objawień Matki Bożej św. Katarzynie Labouré, wskrzeszono je jako ruch świeckich pod nazwą: Apostolat Maryjny. Dokonał tego ks. Teofil Herrmann ze wspomnianego już zgromadzenia, który, jeszcze jako rektor gorzowskiego seminarium duchownego, założył pierwsze grupy Apostolatu Maryjnego. Zaczęto organizować między innymi rekolekcje, dni skupienia, dni wspólnoty, Niedziele Maryjne i pielgrzymki na Jasną Górę. W 1992 roku Apostolat Maryjny zatwierdziła Konferencja Episkopatu Polski.
Członkinie i członkowie apostolatu pogłębiają pobożność maryjną i kult Niepokalanej przez życie autentycznie chrześcijańskie, pomagają ludziom zaniedbanym, obojętnym i zagrożonym religijnie, zwłaszcza osiągającym kres życia, oraz szerzą w pokorze braterską miłość i dobro, zapobiegając obojętności, niechęci, niezgodzie, napięciom, niesnaskom i nieporozumieniom. Są posłańcami pokoju i radości na wzór Maryi. Czynią to w oparciu o dziesięć rad uzasadnionych w Piśmie Świętym. Należy do nich między innymi zachęta do powierzenia się Maryi, modlitwy, codziennej lektury Biblii, dostrzeżenia w bliźnim żywego sakramentu Chrystusa, odwiedzania potrzebujących i samotnych, uśmiechu i radości oraz do dzielenia się dobrem duchowym, takim jak chociażby Cudowny Medalik i jego apostolat.

Apostolat w diecezji
Pierwszą parafią, w której zaczął istnieć Apostolat Maryjny 17 czerwca 1990 roku, czyli w niedzielę maryjną, była parafia św. Gotarda w Kaliszu. Spotkania odbywały się 27. dnia każdego miesiąca. Jego diecezjalnym opiekunem mianowano wtedy ks. prałata Bolesława Stefaniaka, a moderatorem diecezjalnym Józefę Kujawę, która zainicjowała powstanie kolejnych wspólnot kaliskich. Tak wspomina początki apostolatu w Kaliszu, w których wziął udział ks. Teofil Herrmann, Teresa Kujawa: „Wielu rozpalonych miłością do Niepokalanej zapisało się do Apostolatu Maryjnego”. 21 września 1991 roku, dzięki ks. prałatowi Lucjanowi Andrzejczakowi, później opiekunowi apostolatu, apostolat powstał również przy kaliskim sanktuarium św. Józefa. Na czele tej wspólnoty stanął Wacław Kosiorek, a jego zastępcą została Teresa Rząd, obecnie moderator diecezjalny apostolatu, Założyła ona grupy w Winiarach i Ostrowie Wielkopolskim. Tak o swoim wstąpieniu w szeregi apostolatu opowiada Teresa Rząd: „Często w naszym życiu zaskakiwani jesteśmy niespodziankami, na przykład ja wybrałam się 21 września 1991 roku na Mszę Świętą do sanktuarium św. Józefa. Nie wiedziałam, że ta Msza będzie tak bardzo uroczysta, z udziałem dyrektora krajowego Apostolatu Maryjnego ks. Teofila Herrmanna. Mogliśmy wysłuchać jego homilii o Cudownym Medaliku Niepokalanej. Po Mszy Świętej była możliwość wstąpienia do Apostolatu Maryjnego. Aby być jeszcze bliżej i służyć najlepszej z Matek, wstąpiłam i ja”.
Kolejne wspólnoty apostolatu powstały, już poza Kaliszem, w Kokaninie, Chełmcach, Iwanowicach i Ostrowie Wielkopolskim. Ostrowska wspólnota działająca przy konkatedrze, niedawno świętowała wraz z pozostałymi grupami apostolatu z naszej diecezji 10-lecie istnienia. Tak jak kiedyś i dzisiaj członkowie apostolatu wśród rozmaitych działań śpieszą z pomocą, również finansową, ubogim, samotnym, odwiedzają chorych w szpitalu i osamotnionych, przybywają z krzepiącą wizytą do więźniów. - Udało nam się już w 1991 roku podjąć apostołowanie w Zakładach Karnych w Kaliszu. Wspólnie ze świętej pamięci ks. Dawidem odwiedzałyśmy więzienie w każdą niedzielę po Mszy Świętej. Służyłyśmy uwięzionym pomocą ewangelizacyjną. Jeden z uwięzionych, Rom, poprosił mnie, bym odwiedzała jego przyszłą żonę. Dodał, że chce przyjąć sakramenty święte i ochrzcić swoją córkę. Tak też się stało. W Zakładzie Karnym zostałam jego matką chrzestną i świadkiem przy bierzmowaniu w kościele św. Mikołaja. Gdy wyszedł na wolność, ślubu udzielił im ksiądz kapelan w bazylice św. Józefa. Na ślubie ochrzczona została jego córka. Nadano jej imię Maria Fatima - wspomina Teresa Rząd. Obecnie opiekunem duchowym apostolatu w naszej diecezji jest ks. Jerzy Salamon. Kontakt dla zainteresowanych włączeniem się w Apostolat Cudownego Medalika znajdziemy na stronie: www.apostolat.pl.

Justyna Sprutta

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!