TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 18 Stycznia 2020, 11:43
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Słowo Boże na każdy dzień (23-29 grudnia)

IV Niedziela Adwentu, 23 grudnia
Mi 5, 1-4a; Ps 80; Hbr 10, 5-10; Łk 1, 39-45
Poniedziałek, 24 grudnia
2 Sm 7, 1-5.8b-12.14a.16; Ps 89; Łk 1, 67-79
Wtorek, 25 grudnia
Iz 52, 7-10; Ps 98; Hbr 1, 1-6; J 1, 1-18
Środa, 26 grudnia
Dz 6, 8-10;7,54-60; Ps 31; Mt 10, 17-22
Czwartek, 27 grudnia
1 J 1, 1-4; Ps 97; J 20, 2-8
Piątek, 28 grudnia
1 J 1, 5-2,2; Ps 124; Mt 2, 13-18
Sobota, 29 grudnia
1 J 2, 3-11; Ps 96; Łk 2, 22-35

Z Księgi proroka Micheasza
Tak mówi Pan: A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! z ciebie wyjdzie dla mnie Ten, który będzie władał w Izraelu, a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności. Przeto Pan porzuci ich aż do czasu, kiedy porodzi mająca porodzić. Wtedy reszta braci Jego powróci do synów Izraela.
Powstanie on i paść będzie mocą Pańską, w majestacie imienia Pana, Boga swego. Osiądą wtedy, bo odtąd rozciągnie swą potęgę aż po krańce ziemi. a on będzie pokojem.

Z Księgi Psalmów
Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubami!
Wzbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.
Powróć, Boże zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy, †
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Chrystus, przychodząc na świat, mówi: «ofiary ani daru nie chciałeś, ale Mi utworzyłeś ciało; całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie. Wtedy rzekłem: oto idę – w zwoju księgi napisano o Mnie – aby spełnić wolę Twoją, Boże».
Wyżej powiedział: «ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się Tobie», choć składane są zgodnie z Prawem. Następnie powiedział: «oto idę, aby spełnić wolę Twoją». Usuwa jedną ofiarę, aby ustanowić inną. Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

Z Ewangelii wg św. Łukasza
Maryja jest Matką oczekiwanego Mesjasza

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się Dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. a skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».

Komentarz do Ewangelii
Dialog z Maryją

Ostatnia niedziela Adwentu w centrum liturgii stawia sprawę dialogu – rok temu byliśmy świadkami rozmowy anioła z młodą, nikomu nieznaną dziewczyną w osadzie cieszącej się raczej złą opinią, za rok będziemy obserwować niespokojny sen młodzieńca, który od tego samego anioła słyszy polecenie: „Nie bój się!”, choć nie wie, jak się zachować wobec wieści o nieplanowanej i cudownej ciąży jego żony, z którą jeszcze nie zamieszkał. Tymczasem dialog w dzisiejszej liturgii Słowa toczy się między dwoma kobietami – żoną owego młodzieńca, która odkrywa dopiero fakt, że jest Matką, a jej krewną, która również doświadczyła cudu macierzyństwa po latach bezowocnych starań o realny owoc błogosławieństwa Boga Jedynego w postaci potomstwa.
Na pewno nie jest kwestią przypadku odniesienie ostatnich dni (a nawet godzin) adwentowego czuwania do rozmów dosłownie brzemiennych w skutki przekraczające ludzie pojmowanie, wiedzę i nadzieję. Za kilka chwil wielu z nas będzie miało okazję po raz kolejny ogłosić sobie i najbliższym wiadomość znaną od 20 wieków, a jednak wciąż zapierającą dech w piersiach – BÓG STAŁ SIĘ CZŁOWIEKIEM…
Dlatego Kościół przypomina w tę niedzielę rozmowy, których kontynuacją jest bezpośrednia interwencja Boga w historię ludzkości. Warto w takiej perspektywie spojrzeć na spotkanie młodej Miriam ze starszą już Elżbietą. Matka Syna Bożego wyprzedza niejako późniejsze zachowanie Jezusa, który będzie wychodził do ludzi, szukał ich na granicach sensu i beznadziei, przekraczał te granice tylko po to, by tam, gdzie panuje rozpacz i ciemność, wnosić światło błogosławieństwa i dawać dowody Bożej troski. Ona już teraz niesie Jednorodzonego do ludzi będąc pierwszą monstrancją, a jej pojawienie się w domu Zachariasza wywołuje ogromną radość (aż się Jan roztańczył w łonie swojej matki - por. Łk 1, 41) i wypełnienie Duchem Świętym. Życie Elżbiety zostaje napełnione łaską głębszą i potężniejszą niż łaska macierzyństwa. Dotychczasowe uczucie pustki zastępuje pełnia i doświadczenie sensu istnienia. Czy nie o to chodzi w ostatnich dniach adwentowego czuwania?
Każdy z nas jest dzisiaj zaproszony do dialogu z Maryją, PEŁNĄ ŁASKI, która zna Jezusa jak nikt inny na świecie i dlatego najszybciej doprowadza nas do Niego. Skoro ona jest ze swoim Synem w takiej relacji, warto stanąć na miejscu Elżbiety i pozwolić na osobiste „zwiastowanie” obecności Chrystusa. Podobieństwo sceny w Ajn Karim do interwencji Archanioła Gabriela w Nazarecie nie jest przypadkowe - spotkanie z Maryją niewyobrażalnie zwiększa nasze szanse na zbliżenie się do Jezusa. Ona bez wahania biegnie na każde szczere wezwanie, żeby nie przedłużać naszej tęsknoty za Bogiem, a przez wielu jest nazywana najkrótszą drogą do doświadczenia tete-a-tete z Wszechmogącym.
Nie rezygnujmy w tych dniach z jej pomocy, by najpierw samemu ucieszyć się przychodzącym Zbawicielem, ale też świadomie stać się dla innych zwiastunami Dobrej Nowiny. Skoro Bóg do rozmowy o zbawieniu świata zaprosił młodą dziewczynę znikąd, to dlaczego nie mógłby poprosić Ciebie o świadectwo o Jego miłości wobec osób, które masz obok siebie?

ks. Grzegorz Mączka

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!