TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 11 Kwietnia 2021, 18:30
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Pod opieką Biskupa i Męczennika

Pod opieką Biskupa i Męczennika

Kaliski kościół związany jest z Biskupem i Męczennikiem, który pochodził z terenu naszej diecezji i zginął
w obozie koncentracyjnym w Dachau.

Świątynia położona jest w centrum Winiar, osiedla znajdującego się obecnie we wschodniej części Kalisza, które do miasta zostało włączone w 1976 roku. Około 40% powierzchni osiedla zajmuje Las Winiarski. Winiary kojarzone są również z fabryką przetwórstwa spożywczego, które zostały wykupione przez szwajcarskie przedsiębiorstwo Nestlé. Historia tego miejsca jest bardzo interesująca i nie wie o niej nawet wielu Kaliszan.


Winnice i bezimienne groby
Obecne Winiary jako osada pojawiają się po raz pierwszy w źródłach pisanych jako Wynarz w 1294 roku, a później jako Vinar w 1298 roku i Winary w 1579 roku. Historia tej wsi we wczesnym średniowieczu związana jest z mieszkającymi tu winiarzami (w jęz. łac. vinearii), którzy uprawiali winorośl na łagodnych i nasłonecznionych zboczach doliny Prosny. Wino wyrabiali w osadzie, która była własnością książęcą, właśnie na potrzeby dworu książęcego w Kaliszu.
Z kolei w Lesie Winiarskim od 1939 roku Niemcy rozstrzelali Polaków, mieszkańców ziemi kaliskiej i ostrowskiej oraz żołnierzy Armii Krajowej. W świątyni znajduje się tablica upamiętniająca ofiary zamordowane w Lasach Winiarskim i Skarszewskim przez Niemców oraz później przez NKWD i UB, a także bł. ks. Józefa Kurzawę, absolwenta Gimnazjum im. A. Asnyka w Kaliszu zamordowanego w 1940 roku. Tuż obok umieszczono tablicę przypominającą o żołnierzach wyklętych i patriotach torturowanych w siedzibie NKWD i UB w Kaliszu, zamordowanych strzałem w tył głowy w kaliskim więzieniu i pochowanych w Lesie Winiarskim i Lisie.


Kaplica w domu osiedlowym
Świątynia na Winiarach powstała w XX wieku. Do tworzenia nowej parafii ks. biskup Henryk Muszyński, biskup włocławski powołał w lipcu 1989 roku ks. Mariana Błaszczyka, który został wtedy wikariuszem w sąsiednich parafiach pw. Wniebowzięcia NMP w Kaliszu i św. Jakuba w Tłokini. Po rozmowach z mieszkańcami osiedla i władzami miasta podjęto decyzję o przekazaniu do dyspozycji nowo powstającej parafii domu osiedlowego. Dużą salę, gdzie do tego momentu odbywały się imprezy okolicznościowe, zaadoptowano na kaplicę, natomiast kawiarnię w tym samym budynku na mieszkanie dla duszpasterza.
Pierwsza Msza Święta została odprawiona w październiku 1989 roku. Ksiądz Biskup wydał dekret erygujący nową parafię w Wigilię Bożego Narodzenia 24 grudnia tego samego roku, w którym zauważono, że parafia bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika jest 13 w Kaliszu i 299 w diecezji włocławskiej.


Z wydarzeń parafialnych
W historii parafii było wiele wydarzeń ważnych dla jej mieszkańców. Warto wymienić niektóre z nich. Ks. bp Muszyński 5 maja 1990 roku poświęcił krzyż i plac pod budowę parafialnego budynku z kaplicą i kościoła. Najpierw przystąpiono do budowy domu z kaplicą. Niecałe trzy lata później, w 50. rocznicę męczeńskiej śmierci patrona parafii, 24 stycznia 1993 roku dokonano ich poświęcenia. Uczynił to ks. biskup Stanisław Napierała, ponieważ w 1992 roku parafia została włączona do nowo powstałej diecezji kaliskiej.
Kolejnym etapem prac budowlanych były wykopy pod ławę i fundamenty kościoła latem 1993 roku. Budowę realizowano według projektu opracowanego przez Adama Gogolewskiego z Kalisza. W maju 1996 roku w czasie, gdy w parafii trwała peregrynacja obrazu św. Józefa, w mury świątyni wmurowano kamień węgielny poświęcony przez Jana Pawła II we Włocławku.
Natomiast 19 grudnia 1999 roku poświęcony został nowy kościół i rozpoczęto sprawowanie w nim liturgii. Jego konsekracja odbyła się 13 grudnia 2004 roku. Z kolei w czasie parafialnego dnia modlitw w Roku Jubileuszowym Ordynariusz poświęcił wota jubileuszowe, czyli chrzcielnicę z brązu, tablicę pamiątkową i logo Roku Jubileuszowego.


Z czworoboczną wieżą
Jak wygląda obecnie kaliska świątynia bpa Kozala? Wybudowano ją nawiązując do budownictwa neoromańskiego i neogotyckiego. Ten ostatni styl szczególnie uwidacznia się w polichromii powstałej w 2009 roku. Teraz kiedy we wnętrzu świątyni podniesiemy głowę do góry, na sklepieniu zobaczymy gwiaździste niebo. Bryła kościoła została oparta o plan prostokątny z dwuspadowym dachem. Od strony zachodniej umieszczono kruchtę, a w nawę główną wpuszczono czworoboczną wieżę dzwonną.
Kiedy wejdziemy do wnętrza świątyni zauważymy, że jest ona przestronna, a nawa została podzielona kolumnami jakby na trzy części. Natomiast prezbiterium wydzielone jest trójstopniowym podestem. Od strony wejścia głównego znajdziemy chór muzyczny wsparty na filarach. W oknach w korpusie zamkniętych trójkątnie, umieszczono witraże.

Bł. Michał z obozowym numerem
Z obrazu w ołtarzu głównym spogląda na nas patron parafii i świątyni. To bł. Michał Kozal pochodzący z terenu naszej diecezji, który był biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej. Urodził się w 1893 roku w Nowym Folwarku pod Krotoszynem. W 1914 roku wstąpił do seminarium duchownego w Poznaniu, a ostatni rok studiów ukończył w Gnieźnie, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w różnych parafiach i wszędzie gorliwie katechizował, wiele godzin spędzał w konfesjonale, głosił Słowo Boże i dużo się modlił. Kard. August Hlond mianował go w 1927 roku ojcem duchownym seminarium w Gnieźnie i wtedy okazał się doskonałym przewodnikiem dla przyszłych kapłanów. Potem został powołany na stanowisko rektora seminarium. W 1939 roku Pius XI mianował go biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej. W momencie wybuchu II wojny światowej nie opuścił diecezji, którą zarządzał po wyjeździe z kraju biskupa diecezjalnego. Niemcy aresztowali go już w listopadzie. Najpierw został osadzony w więzieniu we Włocławku, potem w klasztorze salezjanów w Lądzie, a następnie w obozach w Inowrocławiu, Poznaniu, Berlinie, Halle, Weimarze i Norymberdze. Wszędzie ze względu na niezłomną postawę i rozmodlenie doświadczył upokorzeń i prześladowań. W lipcu 1941 roku został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie doświadczył szykan, ciesząc się w duchu, że „stał się godnym cierpieć zelżywości dla imienia Jezusowego”. Był głodny, ale dzielił się racjami żywnościowymi ze słabszymi. Odważnie niósł posługę duchową chorym i umierającym, a zwłaszcza kapłanom. W styczniu 1943 roku zachorował na tyfus. Zmarł 26 stycznia 1943 roku. Dwa dni po śmierci bpa Kozala Polskie Radio Londyn podało ten fakt do wiadomości publicznej.
Beatyfikacja bpa Kozala odbyła się w 1987 roku w Warszawie. Jan Paweł II powiedział wtedy w homilii między innymi: „Tę miłość, którą Chrystus mu objawił, bp Kozal przyjął w całej pełni jej wymagań. Nie cofnął się nawet przed tym najtrudniejszym: «Miłujcie waszych nieprzyjaciół» (Mt 5, 44). Niech będzie jednym jeszcze patronem naszych trudnych czasów, pełnych napięcia, nieprzyjaźni i konfliktów. Niech będzie wobec współczesnych i przyszłych pokoleń świadkiem tego, jak wielka jest moc łaski Pana naszego Jezusa Chrystusa - Tego, który «do końca umiłował»”.
W ikonografii Błogosławiony przedstawiany jest w stroju biskupim lub w pasiaku więziennym. Jego atrybutami są: mitra, fioletowy trójkąt i numer obozowy 24544. Podobnie wygląda na obrazie w kościele w Kaliszu. Artysta „ubrał” go w strój biskupi. Za Błogosławionym zobaczymy obóz koncentracyjny w Dachau, a tuż obok niego trójkąt w obozowy pasiak z literą P i  numerem obozowym.
Dodam jeszcze, że w ołtarzu głównym ponad wizerunkiem Błogosławionego umieszczono rozpoczynając od góry: symbol Ducha Świętego - gołębicę, krzyż, obok którego stoją Matka Boża Bolesna i św. Jan, apostoł. Natomiast pod wizerunkiem patrona świątyni znajduje się tabernakulum mające kształt Hostii z promieniami łączącymi się z kłosami zbóż i winną latoroślą z gronami. W prezbiterium ustawiono także m.in. figurę Matki Bożej Fatimskiej.

Jezus Miłosierny i Pani Jasnogórska
W kościele znajdują się również dwa ołtarze boczne. Patrząc po prawej stronie nawy głównej zobaczymy ołtarz boczny poświęcony Miłosierdziu Bożemu. Pod obrazem Jezusa Miłosiernego odnajdziemy relikwie św. siostry Faustyny. Z boku ołtarza postawiono chrzcielnicę z paschałem. Po drugiej stronie nawy znajdziemy drugi ołtarz boczny z obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej, Królowej Polski. Tu możemy również modlić się do świętych obecnych w znakach relikwii. Są to św. Jan Paweł II, bł. ks. Jerzy Popiełuszko i św. o. Pio.
Świętych zobaczymy też na witrażach znajdujących się w oknach nawy. Jako pierwszy powstał ten poświęcony bł. bp. Kozalowi, kolejne: Jezusowi Miłosiernemu i św. siostrze Faustynie Kowalskiej ze słowami z Koronki: „Miej miłosierdzie dla nas i całego świata”, św. Józefowi – opiekunowi Zbawiciela i patronowi naszej diecezji, męce Jezusa z Jego słowami: „Jam jest zmartwychwstanie i życie” i „Kto we mnie wierzy, żyć będzie na wieki”, różańcowym tajemnicom światła w Roku Różańca Świętego oraz Matce Bożej Fatimskiej i Janowi Pawłowi II w 25 – lecie jego pontyfikatu wraz ze słowami Maryi z Fatimy: „Moje Niepokalane Serce zwycięży”.
Na zakończenie jeszcze o kaplicy z wystawionym Najświętszym Sakramentem, która została otwarta dzisiaj, czyli w Niedzielę Palmową. Wejdziemy do niej otwierając drzwi znajdujące się po lewej stronie wejścia głównego do kościoła. Jak podkreśla ks. proboszcz Piotr Kuświk, teraz przez cały dzień każdy może tam wejść, by spotkać się z Jezusem obecnym pod postacią Chleba i zostawić Mu to, co skrywa serce.

Tekst i zdjęcia Renata Jurowicz

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!