TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 19 Stycznia 2020, 21:31
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Pielgrzymkowe nauczanie Jana Pawła II. Czwarta pielgrzymka do Polski I

KATOLICKA NAUKA SPOŁECZNA

Pielgrzymkowe nauczanie Jana Pawła II

Czwarta pielgrzymka do Polski

Wolność społecznopolityczna, przemiany gospodarczo ekonomiczne, całkowicie nowa rzeczywistość jaką zastaje Ojciec Święty w czasie czwartej pielgrzymki do Ojczyzny, którą odbywa  w 1991 roku w dniach od 1 do 9 czerwca. Już samo hasło „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście” jest bardzo wymowne gdyż cały naród wraz ze swoim Papieżem pragnie wznieść hymn  dziękczynienia  za otrzymaną wolność ale nadal i ciągle potrzebuje ożywczego działania Ducha Świętego. W powitalnym przemówieniu prosząc wszystkich o modlitwę o dobre owoce pielgrzymki Ojciec Święty mówi: „Niech wstawiennictwo Bogarodzicy i naszych świętych Patronów wyjedna nam światło i moc Ducha Prawdy. «Niech zstąpi Duch Twój!... I odnowi oblicze ziemi. Tej Ziemi!». Tak modliłem się podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny na placu Zwycięstwa w Warszawie.  Dziś powtarzam to wołanie u początku nowego okresu dziejów Polski: «niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię». Niech odnowi! Bardzo potrzebuje odnowy ta ziemia: odnowy w mocy Ducha Prawdy, albowiem “«Duch (sam) przychodzi z pomocą naszej słabości»”. W słowach tych jakby taką niewidzialną klamrą chce spiąć ten okres od pierwszej pielgrzymki w 1979, która otwarła polskie społeczeństwo na ożywczy powiew ducha wolności, prowadząc bardzo trudną drogą do obecnej sytuacji, w której zapewniona jest zewnętrzna wolność społecznopolityczna. Aby umiejętnie korzystać z tej wolności człowiek potrzebuje wskazówek, punktów odniesienia, które pomogą dokonywać właściwych wyborów, dlatego tematem wiodącym w większości homilii i katechez jest dekalog.
W tym okresie żniw i szczególnie trudnej pracy rolników wróćmy do homilii wygłoszonej w Łomży w czasie Mszy Świętej, w której uczestniczyli reprezentanci świata rolniczego z całej Polski. Podstawą refleksji była przypowieść o siewcy. Witając wszystkich rolników Papież przypomniał postać księdza kardynała  Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski, który w Łomżyńskiej Stacji Tysiąclecia w 1966 przemawiał do rolników nawiązując do „Chłopów” Reymonta aby ukazać wielki sekret chłopskiej duszy: umiłowanie ziemi. Praca na roli ma w sobie coś szczególnego i chociaż „zmieniła nieco swój dawny charakter w związku z postępem techniki, to jednak nadal zachowuje swe tradycyjne, istotne znamiona. Warsztatem pracy jest ziemia, którą człowiek uprawia, a uprawiając pozwala się objawić tej ziemi w jej urodzaju, w jej naturalnej płodności. Staje się więc ta ziemia - warsztat pracy rolnika - ziemia, która rodzi i karmi, jakimś podobieństwem matki: matka-ziemia. O żadnym innym warsztacie pracy niepodobna tak się wyrazić. A człowiek, który tę ziemię uprawia, czuje się słusznie bezpośrednim adresatem i mandatariuszem tych najstarszych słów samego Stwórcy, wypowiedzianych do prarodziców: «czyńcie sobie ziemię poddaną»”. Ojciec Święty zapewnia, że jest świadom problemów z jakimi borykają się rolnicy w nowej rzeczywistości i otacza wszystkich pasterską troską.
Kościół zawsze wyrażał swoją troskę o człowieka skupiając się szczególnie na pracy rolników. Ważne aby ta więź ze Stwórcą, którą rolnik realizuje bezpośrednio przez swoją pracę wyrażała się także w życiu moralnym. Papież kontynuując cykl rozważań nad dekalogiem zatrzymuje się na przykazaniu „nie cudzołóż”, które prowadzi do prawdziwej, pięknej, trwałej, wiernej i nierozerwalnej miłości. Połączeni tą miłością, mężczyzna i kobieta przez sakramentalny związek stają się mężem i żoną a także ojcem i matką przekazując życie swoim dzieciom.

ks. Paweł Guździoł

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!