TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 18 Stycznia 2021, 11:10
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Niech niebo bliżej będzie?

Niech niebo bliżej będzie…

„Gdzie leży Przedborów?  - Na końcu świata lub jeszcze dalej!”  Zawsze tak odpowiadam, gdy znajomi pytają, gdzie to już po raz trzeci spędzam część wakacji.  To już ponad miesiąc od momentu mojego przyjazdu z Przedborowa. Tam jest zawsze magicznie, metafizycznie, ale w tym roku było inaczej. Mój tegoroczny pobyt na obozie socjoterapeutycznym dla dzieci, odbywający się dzięki Caritas Diecezji Kaliskiej - przeżyłam jeszcze głębiej. Pomyśleć, że ten niezwykły i krótki zarazem czas (jeden turnus trwa tylko! siedem dni) zmienia życie, nasze wolontariuszy -  opiekunów, jak i dzieciaków. Chociaż to było tylko siedem dni, każdy, kto chciał mógł w każdej przeżytej tam sekundzie, zauważyć, że tam przechadza się wśród nas sam Chrystus. Dużo czasu minęło zanim to do mnie dotarło. W każdym z tych dzieciaków można było Go zobaczyć. Jednak trzeba było patrzeć inaczej – patrzeć sercem. Czasami chodziły w podartych, ubrudzonych ubraniach, czasem pierwszy raz zetknęły się z dobrocią ludzką, ale były – ONE – dzieci. Ich uśmiech, radość z obcowania z innymi, dziecięce zaufanie to była dla mnie najlepsza nagroda, jaką mogłam sobie wymarzyć.
Wszystko co dobre zawsze szybko się kończy, tak też musiało być w Przedborowie. Nadszedł w końcu dzień rozstania i powrotu do domu, niejednego z nich – do domu dziecka. Były łzy, ostatnie przytulenie, ostatnie ,,dziękuję” i najpiękniejsze słowa, jakich się nie spodziewałam: „Jesteśmy piękni twoim pięknem Panie”. Nie tylko ja GO tam znalazłam, one również. Czasem poznały Go tam po raz pierwszy, ale wierzę, że wzięły Go do swego serca – poza granice Przedborowa. Poznały jedynego „szefa” obozowiska – Jezusa i mam nadzieję, że będzie im towarzyszył już na zawsze, że będzie to „Przyjaciel, co pociesza mnie”. Tylko z tą świadomością mogłam się z nimi pożegnać. Z nadzieją powiedzieć: „Do zobaczenia za rok!”. Bo tego, czego każdy się tam uczy niezależnie od wieku – to właśnie nadzieja.

Beata Szurmińska

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!