TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 04 Lipca 2020, 23:35
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Najwyżej na świecie

Najwyżej na świecie

Każdy kto jedzie w stronę francuskiego La Salette najpierw podziwia górskie widoki. Potem spotyka się
w sanktuarium z Piękną Panią, która tutaj ukazała się pastuszkom Maksyminowi i Melanii.

Sanktuarium Matki Bożej Płaczącej w La Salette położone jest w południowo-wschodniej Francji, w Alpach na wysokości 1800 m n.p.m. To najwyżej położone sanktuarium maryjne na świecie. By tam dotrzeć pielgrzymi muszą pokonać piętnastokilometrową drogę prowadzącą z miasteczka Corps z dużą ilością serpentyn. O każdej porze roku po drodze można oglądać piękne widoki górskie i wsłuchać się w szum płynącego strumyka. Jak zauważają gospodarze tego miejsca – saletyni, trudny dojazd i ograniczona ilość miejsc w hotelu koło sanktuarium sprawiają, że pielgrzymów jest tu o wiele mniej niż w innych popularnych miejscach pielgrzymkowych, dlatego łatwiej można znaleźć tu ciszę.

Orędzie Pięknej Pani

W La Salette 19 września 1846 roku Matka Boża ukazała się dwojgu dzieciom pochodzącym z Corps. Były to dzieci - jedenastoletni Maksymin Giraud i prawie 15-letnia Melania Calvat, które pilnowały krów na hali należącej do La Salette, na górze Planeau, na wysokości 1800 metrów. W kotlinie spostrzegli oni kulę ognia – „jakby tam spadło słońce”. W jasności rozpoznali siedzącą kobietę z łokciami opartymi na kolanach i z twarzą ukrytą w dłoniach. Piękna Pani podniosła się i powiedziała do nich po francusku: „Zbliżcie się, moje dzieci, nie bójcie się, jestem tu po to, by wam opowiedzieć wielką nowinę”. Zrobiła też w ich kierunku kilka kroków. Maksymin i Melania zbiegli ze zbocza na dół i stanęli tuż przy Pięknej Pani, która płakała. Była „ubrana jak miejscowe kobiety w długą suknię, w wielki fartuch wokół bioder, w chustkę skrzyżowaną na piersiach i zawiązaną na węzeł na plecach, w czepek wieśniaczki. Szeroki, płaski łańcuch biegł brzegiem jej chusty. Inny łańcuch podtrzymywał na jej piersi wielki krucyfiks. Pod ramionami krzyża znajdowały się obcęgi, po lewej młotek. Z postaci Ukrzyżowanego wypływała cała światłość, z której była utworzona zjawa, światłość, która tworzyła iskrzący się diadem na czole Pięknej Pani. Róże otaczały wieńcem jej głowę, obrębiały jej chustę, zdobiły obuwie” - podkreślają saletyni. Matka Boża powiedziała też: „Jeżeli mój lud nie zechce się poddać, będę zmuszona puścić ramię Mojego Syna. (...) Chcąc, by mój Syn was nie opuścił, muszę Go nieustannie o to prosić, a wy sobie nic z tego nie robicie. Choćbyście się nie wiem jak modlili, nie wiem, co robili, nigdy nie zdołacie wynagrodzić trudu, którego się dla was podjęłam. Dałam wam sześć dni do pracy, siódmy zastrzegłam sobie i nie chcą mi go przyznać. To właśnie czyni ciężkim ramię mojego Syna! Również woźnice przeklinają, mieszając z przekleństwami imię mojego Syna. To są dwie rzeczy, które czynią tak bardzo ciężkim ramię mego Syna. Jeżeli zbiory się psują, to tylko z waszej winy. Pokazałam wam to w roku ubiegłym na ziemniakach. Wy jednak nic sobie z tego nie robiliście. Przeciwnie, kiedy znajdowaliście zgniłe ziemniaki, przeklinaliście mieszając z przekleństwami imię mojego Syna. (...) – mówiła Pani. - Jeżeli (ludzie) się nawrócą, kamienie i skały zamienią się w sterty zboża, a ziemniaki same się zasadzą” . Maryja podkreśliła również, że mają się dobrze modlić wieczorem i rano. A jeżeli nie mają czasu, powinni zmówić przynajmniej modlitwy „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”. Potem na miejscu objawienia wytrysnęło źródło i płynie ono do dzisiaj.

Figury Maryi i pastuszków
Prawdziwość objawienia potwierdził w 1851 roku ks. biskup Philibert de Bruillard z Grenoble, który także zauważył potrzebę budowy sanktuarium. Z grupy posługujących w tym miejscu księży powstało zgromadzenie księży saletynów, czyli Misjonarzy Matki Bożej z La Salette.
Wybudowanie kościoła i klasztoru w wysokich Alpach nie było wcale łatwe. Prace budowlane prowadzone były do końca XIX wieku. Tak powstały neoromańska bazylika, Droga krzyżowa, zabudowania gospodarcze i hotel dla pielgrzymów. Dokładnie w miejscu objawienia ustawiono figury Matki Bożej i pastuszków.
W bezpośrednim sąsiedztwie sanktuarium znajdziemy Górę Planeau (Świętą Górę), na szczycie której znajduje się siedmiometrowy krzyż saletyński. Kiedy pielgrzymów było coraz więcej w XX wieku nastąpiła rozbudowa sanktuarium maryjnego. Obecnie każdego dnia wieczorem pątnicy modlą się w czasie nabożeństwa w bazylice. A najpiękniejszym momentem wspólnej modlitwy jest dla nich procesja z lampionami wieczorem o godz. 20.30, podczas której obchodzi się miejsce objawienia. Towarzyszą temu pieśni maryjne śpiewane w różnych językach.

Renata Jurowicz

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!