TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 28 Maja 2020, 19:11
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Miłosierdzie odpowiedzią chrześcijanina na dar chrztu

Miłosierdzie odpowiedzią chrześcijanina na dar chrztu

Św. Jan Apostoł daje bardzo prostą odpowiedź na miłość Bożą, którą człowiek otrzymuje w sakramencie chrztu. W swoim liście pisze: „Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała” (1J 4, 11-12). Miłość Boga jest nierozerwalnie związana z miłością do drugiego człowieka. Nie można mówić, że się kocha, żyjąc jednocześnie w nienawiści do drugiego człowieka.

Udzielony dar domaga się odpowiedzi. Również chrzcielne obdarowanie domaga się jasnej i czytelnej odpowiedzi ze strony ochrzczonego człowieka. Ta odpowiedź realizuje się i wypełnia przez całe życie. Chrzcielne obmycie jednoczy na zawsze człowieka z Jezusem Chrystusem. Przyjmując chrzest, człowiek zostaje włączony w potrójną misję Jezusa Chrystusa. Jest to misja kapłańska, prorocka i królewska. Oznacza to, że Chrystus zaprasza każdego ochrzczonego do współpracy w dziele przemiany i zbawienia świata. Codzienne życie chrześcijanina ma przyczyniać się do wzrostu królestwa niebieskiego na ziemi. Podejmując takie wyzwanie, chrześcijanin jest zaproszony do czynienia miłosierdzia względem innych ludzi.

W konkretny sposób udział w misji kapłańskiej, prorockiej i królewskiej Jezusa Chrystusa wyraża się w składaniu Bogu duchowych ofiar. Wszystko, co dzieje się w życiu ochrzczonego może on złożyć Bogu w ofierze. Na te działania należy patrzeć z perspektywy wiary, czyli przez pryzmat Słowa Bożego. Ochrzczeni stają się ludem wybranym Nowego Testamentu, powołanym do życia nadprzyrodzonego. Przyjmujący chrzest tworzą święte kapłaństwo duchowe, gdyż duchowa jest świątynia i duchowe są ofiary, które będą składać. Do tych ofiar zalicza się: modlitwę ( por. Hbr 13, 15), świętość życia (por. Rz 12, 1) i owoce apostolstwa (por. Rz 15, 15). W takim kontekście działania te w naturalny sposób stają się dziełami miłosierdzia.

Czynem miłosierdzia jest również dawanie świadectwa o Jezusie Chrystusie. Udział w prorockiej misji Chrystusa uzdalnia i zobowiązuje każdego ochrzczonego do dawania świadectwa chrześcijańskiego życia. Autentyczne świadectwo otwiera innych ludzi na Chrystusową Ewangelię. Dając innych Chrystusa, chrześcijanin daje im Jego miłość i miłosierdzie. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy człowiek ochrzczony odda Chrystusowi własne serce. Na tym polega uczestnictwo w królewskiej misji Chrystusa. W ten sposób Jezus zaczyna królować w codziennym życiu chrześcijanina i staje się dla niego wartością najważniejszą. Królewską misję wypełnia się służąc bliźnim, bo w taki sposób również ukazuje się innym ludziom Chrystusa.

Św. Paweł Apostoł w Pierwszym Liście do Koryntian (12, 12-13) udziela konkretnych wskazań dotyczących życia religijnego. W sposób szczególny wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa wzywa do jedności. Apostoł naucza, że Kościół jest Ciałem Chrystusa. We wspólnocie kościelnej i przez tę wspólnotę Chrystus staje się widoczny dla innych ludzi. Kościół jest tu porównany do ludzkiego ciała, które składa się z wielu ściśle powiązanych ze sobą członków. Dla poprawnego funkcjonowania całego organizmu wszystkie członki ze sobą współpracują i uzupełniają się nawzajem. Poszczególne członki ludzkiego ciała nie mogą się wzajemnie negować lub odrzucać. Choć każdy z nich jest inny, to jednak są sobie nawzajem bardzo potrzebne. Trwając w jedności zapewniają pełne zdrowie dla całego ludzkiego organizmu. Poszczególne członki służąc sobie nawzajem, okazują miłosierdzie.

Ks. Dariusz Kwiatkowski

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!