TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 23 Sierpnia 2019, 05:09
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Ku czci świętego Wojciecha

Ku czci św. Wojciecha

W tym roku przypada 230. rocznica budowy kościoła i 20. rocznica pracy duszpasterskiej Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi w Diecezjalnym Sanktuarium św. Wojciecha w Cieszęcinie.

230 lat to ogrom czasu upływający w naszym zabytkowym kościółku, który został wybudowany na cieszęcińskiej ziemi. Jest on drewnianym dziełem ludzkiego budownictwa, a kościelna wieża unosi się ponad wioskę. Data powołania parafii sięga XI wieku. Według tradycji ustnej świątynia pw. św. Wojciecha powstała w 1080 roku, kiedy Święty przemawiał do zgromadzonych mieszkańców podczas swojej podróż ewangelizacyjnej do Prus. W latach 1591-1617 kościół w Cieszęcinie zajęty był przez protestantów. Jednakże nie jest on tutejszą pierwszą świątynią. Wśród mieszkańców naszej parafii istnieje podanie przekazywane z pokolenia na pokolenie o zapadniętej świątyni między Osiekiem a Cieszęcinem. Do dnia dzisiejszego istnieje owe tajemnicze miejsce, o którym starzy mieszkańcy opowiadają legendę, że na lustrze wody ukazuje się obraz zewnętrznej świątyni.

Obecny drewniany kościół został wzniesiony w 1789 roku. Historia tego maleńkiego drewnianego kościółka jest bardzo burzliwa i tajemnicza. W czasie II wojny światowej został obrabowany i zamknięty. Po wojnie małymi kroczkami wyremontowano świątynię, w której znów zaczęło tętnić życie religijne parafii.  W roku 1995 staraniem ks. kanonika Alfonsa Mrozowskiego i parafian do kościoła zostały sprowadzone relikwie św. Wojciecha z katedry gnieźnieńskiej i  dekretem ówczesnego ordynariusza bpa Stanisława Napierały został podniesiony do rangi sanktuarium. 

W 1999 roku naszą parafię powierzono pod opiekę zakonników Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi. Zakonnicy przybyli za zgodą ówczesnego prowincjała o. Mieczysława Rećko. Pierwszym proboszczem został o. Zdzisław Świniarski, który przybył tu
z o. Pawłem Wiechem. O. Zdzisław zaadoptował część salki katechetycznej i powstała kaplica pogrzebowa. Zostało też uporządkowane otoczenie dookoła kościoła. Kolejnym proboszczem był o. Tadeusz Hojka, który pracował w parafii wraz z o. Dariuszem Warchołem. O. Tadeusz spędził z nami siedem lat i kontynuował porządkowanie placu wokół kościoła i plebanii. Wspólnymi siłami udało się wyremontować prezbiterium. Została poprawiona więźba dachowa, dokonana impregnacja kościoła i wyremontowane budynki gospodarcze. Odnowiono obrazy św. Wojciecha i św. Walentego oraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Powstała schola „Wojciechowe Urwisy”, która zdobywała wiele wyróżnień i nagród. W szczególny sposób przygotowywany był odpust ku czci św. Wojciecha z kolejnymi edycjami konkursu „Śladami św. Wojciecha”. Następnie proboszczem został o. Marian Węsak, który był z nami pięć lat. Kontynuując remont kościoła wymienił podłogę i odnowił obrazy św. Barbary i św. Agnieszki. Po nieoczekiwanych i smutnych wydarzeniach do naszej parafii przybył o. Mieczysław Rećko z br. Jerzym Cudnikiem. Obecnym proboszczem jest o. Krzysztof Wasiuk, który pełni tę posługę już pięć lat. Razem z proboszczem swoją posługę pełni o. Dariusz. O. Krzysztof kontynuuje prace poprzedników. Dba o porządek i estetykę, przeprowadza drobne remonty. Przy współpracy parafian i sponsorów zostały wykonane witraże z wizerunkiem św. Wojciecha do dróżek wojciechowych, odnowione feretrony i odrestaurowany obraz św. Wojciecha w ołtarzu głównym. Prac jest jeszcze bardzo wiele.

W parafii pożegnaliśmy kilku braci, którzy byli związani z cieszęcińską parafią: o. Mariana, o. Mieczysława i br. Jerzego. 20 lat obecności Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi dowiodło, że zakonnicy są dobrymi kapłanami i gospodarzami. Głoszą nam słowo Boże, towarzyszą nam z modlitwą w sercu, prowadząc szlakiem wiary. Nasza parafia, a przede wszystkim drewniana świątynia, stała się wizytówką naszego regionu. 

Nina Okoń 

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!