TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 10 Sierpnia 2020, 00:56
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Księga Wyjścia (33)

Księga Wyjścia (33)

Józefowe opowieści,
rymem wprost z biblijnych treści
Jezus znał je od kołyski,
posłuchajmy zatem wszyscy

Wtedy rzekłem do nich tak:
Kto ma złoto, niech mi da.
A gdy w ogień je wrzucili,
Posąg żeśmy utworzyli.
I tak oto, tym sposobem,
Cielec stał się naszym bogiem.
Mojżesz był tym zrozpaczony.
Lud z niewoli uwolniony,
Wyparł się samego Boga,
A to do zagłady droga.
W bramie więc obozu stanął
I zakrzyknął: Niechaj za mną
Pójdą ci, co w Boga wierzą
I do Niego wciąż należą.
Przyszło... jedno pokolenie,
Dla którego to pragnienie,
By Bóg był jedynym Panem,
Było pierwszym przykazaniem.
Przyłączyło się do niego,
Pokolenie od Lewiego.
Gdy lewici przy nim stali,
Rzekł im Mojżesz: Boże sprawy,
Zagrożone są w tej chwili,
Bowiem ludzie zawinili.
Mówi Pan, Bóg Izraela:
„Mieczem pozabijać trzeba
Tych, co Boga się wyrzekli
I go w cielca przyoblekli”.
A gdy wykonano wyrok,
Mojżesz rzekł: Wasz ród, z tą chwilą,
Jest już pobłogosławiony
I przez Pana uświęcony.
Zatem, będąc lewitami,
Zostaniecie kapłanami.
Do narodu Mojżesz rzekł:
Wy popełniliście grzech!
Muszę teraz iść do Pana,
Aby Pan Bóg was nie karał.
Prosić Go o przebaczenie,
Za tak ciężkie przewinienie.
Więc gdy wszedł na Góry szczyt,
Rzekł do Boga: Tak mi wstyd!
Cielca zrobił lud złotego
I uczynił boga z niego.
Grzech jest ciężki, więc mu przebacz.
Jeśli nie, to z wolą nieba,
Zrezygnuję z życia daru.
Pozwól... umrzeć mi za naród!

Romcio Tomcio

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!