TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 29 Marca 2020, 00:32
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Arka Testamentu

Arka Testamentu

arka przymierza

Mieszkańcy Padwy mówią o bazylice św. Antoniego po prostu „Il Santo” to znaczy „Święty”. Więcej nie potrzeba. Z nimi przy grobie Świętego gromadzą się tysiące pielgrzymów. Sława św. Antoniego trwa, chociaż od jego śmierci w czerwcu minie 780 lat.

Antoni kojarzy się głównie ze Świętym od zaginionych rzeczy. To jego prosimy o pomoc, gdy jakaś rzecz zapadnie się pod ziemię i nie można jej znaleźć. Ktoś inny przypomina sobie, że w kościele widział skarbonkę z napisem „Na chleb św. Antoniego” czyli dla potrzebujących. Bo św. Antoni to patron ubogich, ale nie tylko. Także - dzieci, górników, małżeństw, narzeczonych, położnic, podróżnych, zaginionych ludzi, wielu zakonów, bractw, miast i parafii. W naszej diecezji też.

 

Wskrzeszenia i kazania

Wchodząc do wnętrza ogromnej bazyliki w Padwie, której budowę rozpoczęto w 1232 r., każdy udaje się do grobu Świętego w kaplicy św. Antoniego. Na jej ścianach widać płaskorzeźby przedstawiające sceny z życia i cuda, jakich dokonał Franciszkanin. Św. Antoni czyli Ferdynand Bulonne, urodził się w Lizbonie w 1195 r. Jako młody chłopak wstąpił najpierw do Zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna. Potem zaraził się prostotą ubogich franciszkanów i zdecydował się zostać jednym z nich. Pewnego dnia w kazaniu powiedział: „Dla Ciebie porzuciliśmy wszystko i staliśmy się ubodzy. Ale Ty jesteś bogaty i dlatego poszliśmy za Tobą, byś uczynił nas bogatymi. Poszliśmy za Tobą tak jak stworzenie idzie za Stwórcą, jak synowie za Ojcem, jak dzieci za matką, szukamy Ciebie tak jak głodni szukają chleba, jak chorzy lekarza, jak zmęczeni łoża, a wygnańcy ojczyzny”. Antoni odnalazł Boga i Ten obdarzył go wieloma charyzmatami - darem bilokacji, czytania w ludzkich sumieniach i proroctwa. Zmarł w klasztorze w Arcella 13 czerwca 1231 roku. Pochowano go w kościółku Matki Bożej w Padwie. Już niecały rok później papież Grzegorz IX ogłosił go świętym. O tak szybkiej kanonizacji zdecydowano po licznych cudach i łaskach otrzymanych za pośrednictwem Antoniego - uzdrowień z paraliżu, wypadków przywrócenia niewidomym wzroku, głuchym słuchu, niemym mowy i wskrzeszeniach umarłych. Cuda nadal się dzieją. A pielgrzymi nadal proszą św. Antoniego o zdrowie dla rodziny, o wybór właściwej drogi życia, o nawrócenie dla męża alkoholika i dzieci.

Obok kaplicy św. Antoniego znajduje się kaplica Matki Boskiej, to pozostała część starego kościołka podarowanego mu przez biskupa Padwy. To tu odprawiał Msze św., wygłaszał kazania i słuchał spowiedzi. Tutaj został też pochowany.

 

Skarby św. Antoniego

Teraz udajemy się do kaplicy Relikwii zwanej również kaplicą Skarbca. Jakie skarby są tam przechowywane? Za zgodą Jana Pawła II w 1981 roku badano szczątki Świętego. Ustalono, że miał około 170 centymetrów wzrostu, pociągłą twarz i ciemnobrązowe włosy. Na kolanach wykryto cienkie pęknięcia, spowodowane zapewne długim klęczeniem. Jego wiek to prawdopodobnie około 40 lat. Podczas badań dokonano też niezwykłego odkrycia. Aparat głosowy Świętego pozostał w stanie nienaruszonym i obecnie jest przechowywany w kaplicy Relikwii. Pośrodku, w jednej z niszy, w relikwiarzu znajduje się także kość, fragment skóry i włosy św. Antoniego. W niszy centralnej przechowywany jest język Świętego, który w nienaruszonym stanie odkryto w 1263 roku w grobie Franciszkanina.

Relikwie opowiadają nam z czego słynął Święty. Był wspaniałym kaznodzieją. Słuchały go wielkie tłumy i musiał głosić kazania na placach, bo kościoły nie mogły ich pomieścić. A przecież nawoływał do poprawy życia i pokuty. Docenili go także przełożeni. Brat Eliasz, następca
św. Franciszka ustanowił go generalnym kaznodzieją zakonu. W latach 1225-1227 udał się z kazaniami do południowej Francji, gdzie zwalczał herezję albigensów. Kiedy w Rzymie jako prowincjał załatwiał sprawy swojej prowincji Grzegorz IX poprosił go o okolicznościowe kazanie. Wywarło ono na Ojcu Świętym tak silne wrażenie, że nazwał go „Arką Testamentu”. Papież polecił mu wtedy, aby głosił kazania pielgrzymom przybywającym do Rzymu.

 

Posłanie Świętego

Sąsiadem padewskiej bazyliki jest klasztor franciszkanów. Poprzez wieki rozbudował się wokół skromnego budynku, w którym mieszkał św. Antoni. Bracia z bazyliki nie tylko zajmują się pielgrzymami przybywającymi do Padwy. Przede wszystkim organizują i prowadzą seminaria niezbędne dla formacji przyszłych duchownych i kapłanów.

Obok bazyliki znajduje się także siedziba wydawnictwa „Posłaniec św. Antoniego”. Wydawany w językach: angielskim, francuskim, niemieckim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i włoskim rozpowszechnia przesłanie Świętego. Wśród wielu inicjatyw związanych ze św. Antonim są też dzieła charytatywne jak Caritas św. Antoniego, który wyrósł z Dzieła Chleba św. Antoniego. Dziś niesie pomoc biednym tak, jak to czynił Franciszkanin. Jan Paweł II
zauważył: „Święty Antoni przez całe ziemskie życie był człowiekiem ewangelicznym; jeśli czcimy go jako takiego, to dlatego, że wierzymy, iż był w szczególny sposób przepełniony Duchem Pańskim, który ubogacał go wspaniałymi darami i pobudzając od wewnątrz do podjęcia dzieła, które znane podczas czterdziestu lat jego życia, nie wyczerpuje się z upływem czasu, trwając nadal żywe i opatrznościowe także i dziś”. 

Tekst i foto Renata Jurowicz

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!