TELEFON DO REDAKCJI: +48 62 766 07 17
Augustyna, Ingi, Jaromira 21 Stycznia 2021, 13:25
Dziś 19°C
Jutro 13°C
Szukaj w serwisie

Aby Bóg przez wiarę zamieszkał w duszach (IV)

Aby Bóg przez wiarę zamieszkał w duszach (IV)

Katecheza jest jednym ze sposobów odpowiedzi Kościoła na wezwanie Chrystusa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28, 19). Poznaliśmy już czym jest katecheza: głoszeniem
Misterium Paschalnego tak, by rozbrzmiewało w sercu każdego człowieka, prowadząc do przemiany jego życia. W tym artykule odpowiemy na pytanie, kto jest za nią odpowiedzialny.

„Dyrektorium o katechizacji”, które jest przewodnikiem w naszych artykułach, zanim wskaże kto jest odpowiedzialny za katechezę, przypomina, że jest ona na usługach słowa Bożego. Oznacza to, że Bóg ze swoją inicjatywą zbawienia jest pierwszy. Zanim ktokolwiek z ludzi podejmie się trudu mówienia o Bogu, Ona działa już w sercach ludzi. Słowo Boże uprzedza wysiłki ewangelizacyjne, ma ono siłę ziarna rzuconego w ziemię, które rośnie czy rolnik śpi czy czuwa, ma potencjał zaczynu włożonego w ciasto, który swoją mocą powoli, ale skutecznie spulchnia je. Słowo Boże po prostu jest dynamiczne, to znaczy rozszerza się i rośnie.

Wsłuchani w słowo Boże
Skoro działanie słowa Bożego jest uprzednie w stosunku do działania człowieka, stąd Kościół musi rozpocząć od postawy wsłuchiwania się w słowo Boże. Jak Maryja, Kościół, a wraz z nim wszyscy odpowiedzialni za katechezę, powinni przyjąć postawę służebną wobec słowa Bożego. Kościół powinien przyjąć nieuchwytną wolność Słowa skutecznego na swój sposób, w bardzo różnych formach wykraczających poza nasze przewidywania i łamiących nasze schematy. Ilustrację postawy zasłuchania i podporządkowania się słowu Bożemu znajdujemy w Dziejach Apostolskich. Paweł i Tymoteusz „przeszli Frygię i krainę galacką, ponieważ Duch Święty zabronił im głosić słowo w Azji. Przybywszy do Myzji, próbowali przejść do Bitynii, ale Duch Jezusa nie pozwolił im, przeszli więc Myzję i zeszli do Troady. W nocy miał Paweł widzenie: jakiś Macedończyk stanął przed nim i błagał go: «Przepraw się do Macedonii i pomóż nam!» Zaraz po tym widzeniu staraliśmy się wyruszyć do Macedonii w przekonaniu, że Bóg nas wezwał, abyśmy głosili im Ewangelię” (Dz 16, 6-10).


Kościół, czyli my
Pierwszeństwo Bożego działania, prymat łaski, podporządkowanie słowu Bożemu to fundament owocnej katechizacji, za którą odpowiedzialny jest Kościół. Został on zaproszony przez Chrystusa do tego, aby był pośrednikiem w głoszeniu Słowa. Oznacza to, że Bóg uzależnia pełen rozkwit życia łaski od posługi Kościoła. Św. Augustyn zauważył, że „rodzimy się w Duchu przez słowo i sakrament”. Jedno i drugie przynosi Kościół. To wielki przywiej dla Kościoła, ale równocześnie wielka odpowiedzialność.
Dopowiedzmy, że pod sformułowaniem Kościół kryją się nie tylko jego oficjalni przedstawiciele: papież, biskupi, kapłani, gdyż Kościół to ci, którzy przez wiarę i chrzest należą do niego. Zatem cały lud Boży, wszyscy wierzący, są odpowiedzialni za głoszenie słowa Bożego, za katechizację. Za katechezę czuje się odpowiedzialny cały Kościół: duchowni i świeccy. Każdy bowiem z racji otrzymanego daru winien czuć się przynaglony do dzielenia się nim w duchu słów: „miłość Chrystusa przynagla nas” (2 Kor 5, 14) oraz „biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9, 16).
Choć jednak odpowiedzialni za katechezę są wszyscy, to jednak nie w tym samym stopniu. Odpowiedzialność ta zależy od darów hierarchicznych i charyzmatycznych. To znaczy od zajmowanego miejsca w hierarchii, oraz od uzdolnień, które Bóg każdemu dał. Rożne stopnie odpowiedzialności za katechezę, powinny wzajemnie współdziałać w duchu synodalności, tak, aby każdy słuchał każdego, aby usłyszeć co duch Boży chce powiedzieć Kościołowi.


Diecezja wcielonym Kościołem
Diecezja jest Kościołem wcielonym na konkretnym terytorium, ponieważ jest w niej Ewangelia, sakramenty i biskup wspierany przez kapłanów. Diecezja ewangelizuje, zakorzeniając się w historii, kulturze, tradycjach, językach i problemach swojego ludu. W ten sposób staje się Kościołem mówiącym jak w dniu Pięćdziesiątnicy wszystkimi językami, w miłości rozumiejącym i ogarniającym wszystkie języki i przezwyciężającym w ten sposób rozproszenie wieży Babel. Choć tylko niektórzy otrzymują od biskupa powołanie do posługi katechetycznej, działając
w ten sposób w imieniu całego Kościoła, to jednak cała wspólnota Kościoła diecezjalnego jest odpowiedzialna za katechizację.
Papieski dokument, dostrzegając zmiany zachodzące w świecie, zachęca, aby przemyśleć katechezę w duchu ewangelizacji. Chodzi o to, by zaproponować ludziom będącym sercem daleko od Boga i Kościoła przestrzenie pierwszego głoszenia słowa: prawdy o miłości Boga, niewierności człowieka i zbawieniu jako odpowiedzi Boga na problem zła, a tym, którzy wykazują poważne niedomagania w prowadzeniu życia chrześcijańskiego, tzw. drogę katechumenalną, czyli towarzyszenie we wzrastaniu w wierze.

Parafia jako komórka Kościoła diecezjalnego
Parafie są powiązane z Kościołem diecezjalnym będąc jego komórkami. Za ich pośrednictwem ludzie mają dostęp do środków zbawienia: słowa Bożego, chrztu i Eucharystii. Parafia jest zwyczajnym środowiskiem, w którym rodzi się i wzrasta wiara. To na parafii ciąży odpowiedzialność zorganizowania katechezy, która powinna cechować się duchem ewangelizacji i misyjnego nawrócenia.
„Dyrektorium” wzywa do odnowy misyjnej parafii: do postawienia w centrum wspólnoty uczniów - misjonarzy, a nie tylko przekazu treści i idei; przyjęcia postawy misyjnej wyrażającej się otwarciu na drugiego, wsłuchiwaniu się w to, co niesie historia jego życia, by oświetlić te doświadczenia Ewangelią; do zaproponowania formacji inspirowanej katechumenatem, które pomogą przyjąć i wcielić w życie kerygmat, smakując jego piękno.
Zrzeszenia wiernych i szkoły katolickie
Wśród podmiotów odpowiedzialnych za katechizację, szczególne miejsce posiadają różnego rodzaju stowarzyszenia, ruchy i grupy wiernych. Pomagają one sięgać do tych miejsc, gdzie tradycyjne struktury kościelne nie docierają. Ich zaletą jest odkrywanie wspólnotowości, umocnienie takich aspektów chrześcijańskiego życia jak: słuchanie Słowa, modlitwa, uczynki miłosierdzia, wreszcie zaangażowanie świeckich w życie kościelne i społeczne. Ruchy te mają formacyjny charakter, stąd parafia winna doceniać katechezę prowadzoną w tych zrzeszeniach.
Ważną instytucją odpowiedzialną za katechezę jest szkoła katolicka, która powinna cechować się: zgodnością z celami kształcenia szkoły publicznej, oryginalnością wychowującej wspólnoty przesiąkniętej ewangelicznymi wartościami, skupieniem uwagi na młodzieży, troską o wychowanie zmierzające do spójnego połączenia wiary, kultury i życia. Taka szkoła jest podmiotem Kościoła. Unaocznia ona misję Kościoła w dziedzinie wychowania i kultury.


Nauczanie religii katolickiej w szkole
Ważną przestrzenią realizacji ewangelizacyjnej misji Kościoła jest nauczanie religii katolickiej w szkole. Odróżnia się ono od katechezy, a zarazem ją uzupełnia. Katecheza promuje osobiste przylgnięcie do Chrystusa i dojrzewanie chrześcijańskiego życia, a nauczanie religii w szkole przekazuje uczniom wiedzę o tożsamości chrześcijaństwa i chrześcijańskiego życia. Specyfiką nauczania religii w szkole jest wejście w dialog z kulturą i przepajanie ją wartościami chrześcijańskimi.
Szkolna lekcja religii jest służbą człowiekowi i cennym wkładem w projekt edukacyjny szkoły, ponieważ przyczynia się do formacji człowieka i pozwala przekształcać wiedzę w mądrość życiową. Nauczanie religii katolickiej w szkole ma wielkie znaczenie wychowawcze i służy rozwojowi społeczeństwa. Rodzice i uczniowie mają prawo do kształcenia całościowego, a formacja religijna przyczynia się do harmonijnego rozwoju osobowości.

Instytucje odpowiedzialne za katechezę
Kościół został także wyposażony w instytucje, na których spoczywa odpowiedzialność za inicjowanie, programowanie i podtrzymywanie katechizacji. Pierwszym odpowiedzialnym za katechezę jest Ojciec Święty, którego wspiera w tym zakresie Papieska Rada ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji. W poszczególnych krajach szczególne uprawnienia, także w kwestii katechezy, posiadają konferencje episkopatów. Polska konferencja biskupów powołała do istnienia Komisję Wychowania Katolickiego, której obecnie przewodniczy ks. bp Wojciech Osial, jej celem jest czuwać nad katechizacją w Polsce. W ramach diecezji koordynowaniem katechezy zajmuje się Wydział Katechetyczny Kurii Diecezjalnej, który wspiera Biskupa Diecezjalnego w posłudze katechetycznej.
Na zakończenie cyklu artykułów, które starały się przybliżyć myśli o katechizacji zawarte w wydanym w tym roku „Dyrektorium o katechizacji”, zakończę słowami św. Turybiusza z Mogrovejo, pierwszego biskupa Peru: „Chrystus jest prawdą nie zwyczajem”. W naszej Ojczyźnie, w której chrześcijaństwo jest obecne od ponad 1050 lat, niech myśl ta zaowocuje misyjnym nawróceniem każdego z nas, byśmy z nowym zapałem głosili Jezusa Chrystusa.

Ks. Jarosław Powąska

Galeria zdjęć

Dodaj komentarz

Pozostało znaków: 1000

Komentarze

Nikt nie dodał jeszcze komentarza.
Bądź pierwszy!